5 April 2019

Comments

0
 April 5, 2019
 0

Domingo, Abril 7: Ang Pagpahibalo ngadto sa Inahan sa Dios

Sa Balaang Liturhiya

Tropar sa Pagkabanhaw, Tono 4
Sa dihang ang kababaehang disipulo sa Ginoo
nasayod gikan sa anghel ang malipayong balita sa pagkabanhaw,
ila nang gisalibay ang panulondong tunglo
ug malipayon nga nagbalita sa mga apostoles,
“Gibuntog na ang kamatayon!
Nabanhaw na si Kristong Ginoo,
naghatag og dakong kaluoy sa kalibutan.”

Tropar sa Pagpahibalo, Tono 4
Karon ang tinubdan sa atong kaluwasan
ug ang pagpadayag sa misteryo
nga gikan sa wala pa ang katuigan.
Ang Anak sa Dios nahimong Anak sa Birhen,
ug si Gabriel nagpahibalo sa maayong balita sa grasya.\
Busa, magsinggit usab kita uban kaniya ngadto sa Theotokos :
Pagmaya, ikaw nga puno sa grasya,
ang Ginoo anaa kanimo.

Kontak sa Pagpahibalo, Tono 8
Oh Theotokos, manlalaban ug tigmando,
kami nga imong mga sulugoon nagahalad kanimo
og awit sa kadaugan ug pagpasalamat,
tungod sa among kagawasan gikan sa tanang dautan.
Apan tungod kay ikaw walay kapildihan sa gahum,
ilikay kami gikan sa tanang kakuyaw,
aron nga kami magasinggit kanimo:
Magmaya ka, pangasaw-onon nga dili minyo.

Prokimenon, Tono 4 Salmo 103:24,1

  • Paunsang pagkadako sa imong mga buhat, oh Ginoo; diha sa kaalam ikaw nagbuhat sa tanan.
  • Dayga ang Ginoo, oh kalag ko; oh Ginoo nga akong Dios, pagkadako kanimo sa hilabihan.

Ang pagbasa sa sulat ni Apostol San Pablo ngadto sa mga Hebreohanon

Mga kaigsoonan, sa diha nga ang Dios mihimo og saad ngadto ni Abraham, tungod kay siya dili makapanumpa pinaagi sa mas labaw pa, siya nanumpa pinaagi sa iyang kaugalingon, nga nagaingon: “Sa pagkatinuod sa panalangin ako magapanalangin kanimo, ug sa pagpadaghan ako magapasanay kanimo.” Ug busa, human siya sa mapailobon nga milahutay, siya nakaangkon sa saad. Kay ang mga tawo sa pagkatinuod manumpa pinaagi sa mas labaw pa; ug ang usa ka pakigsaad alang sa pagpamatuod ngadto kanila mao ang kataposan sa tanan nga panagbingkil. Nga sa diin ang Dios, buot nga sa dugang kamadagayaon mopakita ngadto sa mga manununod sa saad sa pagka dili mabalhinon sa iyang laraw, mipamatuod niini pinaagi sa usa ka saad; aron pinaagi sa duha ka dili mausab nga mga butang, diin niini dili mahimo sa Dios ang pagpamakak, kita makaangkon sa usa ka malig-on nga kahupayan, kinsa midagan alang sa dangpanan aron sa pagkupot sa paglaum nga gipahimutang sa atong atubangan. Kining paglaum atong nabatonan ingon nga usa ka angkla sa kalag, siguro ug dili matarog, ug nga nagasulod ngadto sa sulod sa tabil; ngadto sa mao nga dapit ang nagauna sa pagdagan alang kanato misulod, bisan si Jesus, gihimo nga usa ka labaw nga pari hangtud sa kahangturan subay sa laray ni Melkisedek.

Kay siya nga nagabalaan ug sila kinsa gibalaan iya sa usa ang tanan: tungod niini nga hinungdan siya wala maulaw sa pagtawag kanila nga mga igsoon, nga nagaingon: “Ako mopahayag sa imong ngalan ngadto sa akong mga igsoon, diha sa taliwala sa simbahan ako moawit og pagdayeg nganha kanimo.” Ug usab: “Ako mobutang sa akong pagsalig diha kaniya.” Ug usab, “Tan-awa ako ug ang mga anak nga gihatag sa Dios kanako.” Tungod kay ang mga anak umaambit man sa unod ug dugo, siya usab sa iyang kaugalingon sa samang paagi miambit niini; aron pinaagi sa kamatayon siya makahimo sa pagpukan kaniya nga adunay gahum sa kamatayon, nga mao, ang yawa. Ug nagpalingkawas kanila kinsa pinaagi sa kahadlok sa kamatayon ang tibuok nilang kinabuhi nailalum sa pagkaulipon. Kay sa pagkatinuod siya wala naghiusa sa kinaiyahan sa mga anghel; apan siya naghiusa sa binhi ni Abraham. Busa diha sa tanang mga butang kini gikinahanglan kaniya nga mahimong sama ngadto sa iyang mga igsoon, aron siya mahimong usa ka maloloy-on ug matinumanon nga labawng pari sa mga butang nga iya sa Dios, sa paghimo sa pagpasig-uli alang sa mga sala sa katawhan. Kay tungod nga siya mismo nag-antos ingon nga gitintal, siya makahimo sa pagtabang kanila nga gipangtintal. (Heb 6:13-20; 2:11-18)

Aleluya, Salmo 44:4,7

  • Ihana ang imong pana, ug magmauswagon, ug maghari, tungod sa kamatuoran ug kaaghup ug kamatarong.
  • Gihigugma mo ang pagkamatarung, ug gidumtan mo ang pagkadautan.

Ang pagbasa sa santos nga Ebanghelyo sumala ni San Marcos

Niadtong panahona miingon ang usa sa mga tawo sa Ginoo, “Magtutudlo, gidala ko dinhi kanimo ang akong anak nga lalaki kay gigamhan siya sa daotang espiritu ug dili na siya makasulti. Kon atakihon siya sa daotang espiritu matumba siya sa yuta, mobula ang iyang baba, ug mokagot ang iyang mga ngipon, pagkahuman motoskig siya. Gihangyo ko ang imong mga sumusunod nga hinginlan nila ang daotang espiritu apan dili sila makahimo.” Miingon si Jesus, “Kamo nga mga tawo niining panahona wala gayoy pagtuo. Hangtod kanus-a pa ba ang akong pagpailob kaninyo? Dad-a ninyo dinhi kanako ang bata.” Busa gidala nila ang bata didto kaniya. Pagkakita sa daotang espiritu kang Jesus, gipakurog niya ang bata ug natumba kini ug nagligid-ligid sa yuta nga nagabula ang baba. Gipangutana ni Jesus ang amahan sa bata, “Unsa na ka dugay kini sukad miabot kini ngadto kaniya?” Mitubag ang amahan, “Sukad sa pagkabata. Kanunay siyang iitsa sa kalayo o sa tubig sa daotang espiritu aron siya mamatay. Apan kon ikaw makahimo pagbuhat sa bisan unsa, kaloy-i kami, ug tabangi kami!” Si Jesus miingon kaniya, Kon ikaw makahimo sa pagtoo, ang tanang mga butang mahimo ngadto kaniya nga nagatoo. Miingon si Jesus kaniya, “Kon ikaw makahimo sa pagtoo, ang tanang mga butang mahimo ngadto kaniya nga nagatoo.” Ug dihadiha ang amahan sa bata misinggit, ug miingon nga may mga luha, “Ginoo, ako nagtoo; tabangan mo ang akong pagka dili matinoohon.” Pagkakita ni Jesus nga nanugok na ang mga tawo padulong kanila, miingon siya sa daotan nga espiritu, “Ikaw nga espiritu nga maoy nagpaamang ug nagpabungol sa bata, mandoan ko ikaw sa paggawas ug ayaw na gayod pagbalik kaniya!” Misinggit ang daotan nga espiritu ug gipakurog niya pag-ayo ang bata ug unya migawas siya. Daw patay na ang bata, busa miingon ang kadaghanan, “Patay na siya!” Apan gigunitan ni Jesus ang kamot sa bata ug gipabangon, ug mitindog kini. Sa pagsulod ni Jesus sa balay nga ilang ginasak-an nangutana kaniya ang iyang mga sumusunod dihang sila na lang, “Nganong wala man kami makahingilin sa daotan nga espiritu diha sa bata?” Mitubag siya kanila, “Kadto nga matang walay makapaga- was, apan pinaagi sa pag-ampo ug pagpuasa.” Mibiya sila niadto nga lugar ug miagi sa Galilea. Dili gusto si Jesus nga may masayod kon hain siya, aron makahigayon siya sa pagtudlo sa iyang mga sumusunod. Nag-ingon siya kanila, “Ako nga Anak sa Tawo itugyan ngadto sa mga tawo nga mopatay kanako, apan human sa tulo ka adlaw mabanhaw ako.”

Niadtong panahona si Elizabet nagsabak, ug gitagoan ang iyang kaugalingon sa lima ka bulan, nga nagaingon, “Sa ingon ang Ginoo nagatagad kanako sa mga adlaw nga siya nagtan-aw nganhi kanako, sa pagkuha sa akong pagkatinamay diha sa mga tawo.” Ug sa ikaunom nga bulan ang anghel nga si Gabriel gipadala gikan sa Dios ngadto sa usa ka syudad sa Galilea, nga gingalan og Nazaret, ngadto sa usa ka birhen nga kaslonon sa usa ka lalaki kang kansang ngalan mao si Jose, sa balay ni David; ug ang ngalan sa birhen mao si Maria. Ug ang anghel miadto ngadto kaniya, ug miingon, “Pagmaya, ikaw nga puno sa grasya! Ang Ginoo anaa kanimo. Bulahan ikaw sa taliwala sa kababayen-an.” Apan sa pagkakita niya, siya nalibog sa iyang gipanulti, ug namalandong diha sa iyang hunahuna unsa nga matang sa pahalipay kini. Ug ang anghel miingon ngadto kaniya, “Ayaw kahadlok, Maria: kay ikaw nakakaplag og kahimuot sa Dios. Ug, tan-awa, ikaw magsabak sa imong tagoangkan, ug magahimugso og usa ka lalaking anak, ug magatawag sa iyang ngalan nga Jesus. Siya mahimong daku, ug pagatawgon nga Anak sa Kahitas-an: ug ang Ginoong Dios mohatag ngadto kaniya sa trono sa iyang amahan nga si David: Ug siya mohari ibabaw sa panimalay ni Jacob hangtod sa kahangtoran; ug ang iyang gingharian walay kataposan.” Unya miingon si Maria ngadto sa anghel, “Unsaon pagkahimo niini, kay wala man ako makaila ug lalake?” Ug ang anghel mitubag ug miingon ngadto kaniya, “Ang Espiritu Santo moabot nganha kanimo, ug ang gahum sa Kinatas-an mopandong kanimo: busa ang balaan nga matawo paganganlan Anak sa Dios. Ug, tan-awa, ang imong ig-agaw nga si Elizabet, siya usab nagasabak og usa ka lalaking anak sa iyang pagkatigulang: ug kini mao ang ikaunom nga bulan diha kaniya, kinsa gitawag nga dili makaanak. Kay uban sa Dios walay butang nga dili mahimo.” Ug si Maria miingon, “Tan-awa ang babayeng sulugoon sa Ginoo; ipatuman kini nganhi kanako sumala sa imong pulong.” Ug ang anghel mibiya gikan kaniya. (Marcos 9:17-31; Lucas 1:24-38)

Theotokion, Tono 4

Oh yuta, imantala ang Maayong Balita sa dakung kalipay;
oh kalangitan, dayega ang himaya sa Dios!
Ayaw tandoga ang Theotokos sa hugaw nga kamot
kay siya ang buhi nga Arka sa Dios
Apan mag-awit kaniya ang mga ngabil sa mga matuohon nga walay hunong,
nga nagdayeg kaniya diha sa kalipay uban sa awit sa anghel:
Pagmaya, oh Reyna nga puno sa grasya,
ang Ginoo anaa kanimo.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *