Huwebes, Abril 25: Ang Gabhianon Liturhiya alang sa Balaang Huwebes

Sa Dakong Bisperas

Ginoo, Mituaw Ako, Tono 2

Kuhaa ang akong kalag gikan sa bilanggoan, aron nga ako mohatag ug mga pasalamat sa imong ngalan.

Ang konseho sa mga Judio nagpundok sa pagdali, aron sa pagtugyan sa Maglalang ug Magbubuhat sa tanan ngadto kang Pilato. Oh kamong mga malapason, mga dili-matuohon! Kay nag-andam sila aron sa pagtugyan kaniya ngadto sa paghukom — ang Maghuhukom sa mga buhi ug sa mga patay. Giandam nila ang Pasyon kaniya nga nagaayo sa mga pasyon. Daku ang imong kaluoy, oh mainantuson nga Ginoo! Himayaon ka.

Ang mga matarung managlibut kanako; kay ikaw sa pagkamadagayon gayud magapanalangin kanako.

Balika ang bersikulo “Ang konseho sa mga Judio…”

Gikan sa mga kahiladman, nagtuaw ako kanimo, Ginoo. Oh Ginoo, patalinghugi ang akong tingog.

Si Judas, ang malapason, sa katapusang panihapon, gituslob ang iyang kamot sa plato uban kanimo, oh Ginoo, apan iyang gituy-od ang iyang mga kamot ngadto sa mga Judio aron makadawat sa salapi. Iyang giihap ang bili sa lana sa pahumot, apan dili siya nahadlok nga ibaligya kanimo, kinsa labaw sa tanang bili. Ug gituy-od niya ang iyang mga tiil aron mahugasan, apan malimbongon mihalok siya sa Magtutudlo ug nagbudhi Kaniya ngadto sa mga malapason sa Balaod. Gisalikway siya sa pundok sa mga apostoles; iyang gilabay ang katloan ka salapi, ug wala niya makita ang imong pagkabanhaw sa ikatulong adlaw. Pinaagi sa imong pagkabanhaw, kaloy-i kami.

Papatalinghugi sa imong mga dalunggan ang tingog sa akong mga pagpangaliyupo.

Balika ang bersikulo “Si Judas ang malapason…”

Kong ikaw, Ginoo, mag-ihap sa among mga kasal-anan, Ginoo, kinsa ba ang arang makabarug? Apan adunay kapasayloan diha kanimo.

Si Judas, ang maluibon nga traydor nagbudhi sa Ginoo ug Manluluwas pinaagi sa usa ka malimbongon nga halok; gibaligya niya ang Hari sa tanan, ingon sa ulipon ngadto sa mga malapason; ang Karnero sa Dios, ang Anak sa Amahan, miadto ingon nga karnero ngadto sa ihawan; kay siya lamang ang dato sa kalooy.

Tungod sa imong ngalan ako mapailubon nga naghulat alang kanimo, oh Ginoo; ang akong kalag naghulat nga mapailubon alang sa imong pulong, ang akong kalag naglaum diha sa Ginoo.

Balika ang bersikulo Si Judas, ang maluibon nga traydor…”

Gikan sa pagbantay sa kabuntagon hangtud sa gabii, gikan sa pagbantay sa kabuntagon, oh Israel, lumaum ka sa Ginoo;

Si Judas, ang agalon ug manlimbong, ang tinun-an ug traydor, ang higala ug bakak nga magsusumbong: Gipadayag siya pinaagi sa iyang mga buhat. Kay siya nagsunod man sa Agalon, apan sa sulod siya naglaraw sa pagbudhi kaniya. Miingon siya sa iyang kaugalingon: “Itugyan ko siya ug maangkon sa salapi nga gisaad.” Gitinguha niya nga ibaligya ang lana sa pahumot, ug pinaagi sa iyang paglimbong gidakpan si Jesus. Siya mihalok ug miluib kang Kristo; ug ang Ginoo milakaw ingon sa usa ka karnero ngadto sa ihawan, kay siya lamang ang mapuangoron ug mahigugmaon sa katawhan.

Kay sa Ginoo anaa ang kaluoy, ug kaniya anaa ang madagayaong pagtubos, ug siya magatubos sa Israel gikan sa tanan niyang mga kasal-anan.

Balika ang bersikulo “Si Judas, ang agalon ug manlimbong…”

Panagdayeg kamo sa Ginoo, tanang kamong mga nasud; mga katawhan nga tanan, panagdayeg kamo kaniya.

Ang Karnero nga gisangyaw ni Isaias naglakaw sa kinabubut-on ngadto sa ihawan. Gitahan niya ang iyang likod ngadto sa mga nagbunal kaniya, ug ang iyang nawong ngadto sa mga nagsagpa kaniya. Wala siya molikay sa ilang pagpakaulaw kaniya ug pagluwa sa iyang nawong. Gisilotan siya sa makauulaw nga kamatayon. Bisag walay sala, dawaton niya kining tanang mga butang sa kinabubut-on, aron sa paghatag sa tanang mga tawo sa pagkabanhaw gikan sa mga patay, aron nga hatagon sa tanan ang pagkabanhaw gikan sa mga patay.

Kay daku ang iyang kaluoy alang kanato; ug ang kamatuoran sa Ginoo nagalungtad sa walay katapusan.

Balika ang bersikulo “Ang Karnero nga gisangyaw…”

Tono 6: Himaya sa Amahan ug sa Anak ug sa Espiritu Santos, karon ug sa kanunay ug hangtod sa kahangtoran sa mga kahangtoran. Amen.

Sa pagkatinuod si Judas usa ka anak niining kaliwat sa mga bitin, kinsa nangaon sa manna didto sa kamingawan, apan nagbagulbol batok sa Dios nga nagpakaon kanila; kay, samtang ang pagkaon anaa pa sa ilang baba, kining mga tawong dili mapasalamaton nagreklamo batok sa Dios. Sa samang paagi, si Judas, ang dili-diosnon, samtang nagdala pa sa iyang baba ang Tinapay sa langit, nagplano sa pagbudhi sa Manluluwas. Pagkahakog! Pagkapintas! Gibaligya niya ang Ginoo kinsa nagpakaon kaniya; Gitugyan niya ngadto sa kamatayon ang Magtutudlo nga iyang gihagkan. Sa pagkatinuod si Judas, ang malapason, mao ang ilang anak, ug uban kanila iyang napanunod ang pagkahanaw. Apan luwasa ang among mga kalag, oh Ginoo, gikan niining matang sa pagdumot, kay ikaw lamang ang dili-masukod sa pailub.

Prokimenon, Tono 1, Salmo 139:1,

  • Luwasa ako, Ginoo, gikan sa tawo nga dautan; bantayi ako gikan sa tawo nga malupigon:
  • Nga sa kanunay nagalalang ug mga buhat sa kadautan diha sa ilang kasingkasing;

Ang pagbasa sa Exodo

Miingon ang Ginoo kang Moises, “Adtoa ang mga tawo ug ingna sila nga manghinlo sila sa ilang kaugalingon karon ug ugma. Kinahanglan labhan nila ang ilang mga bisti. Siguroha nga andam sila sa ikatulong adlaw, kay nianang adlawa, ako, ang Ginoo, mokunsad sa Bukid sa Sinai ug makita ako sa tanang mga tawo. Pagbutang ug mga utlanan libot sa bukid alang sa mga tawo. Ingna sila nga dili gayod sila motungas sa bukid o moduol sa tiilan niini. Si bisan kinsa nga mopaduol sa bukid pagapatyon gayod, tawo man o hayop. Kinahanglan pagapatyon gayod siya pinaagi sa pagbato o pagpana, ug dili hikapon. Kon patingogon na ug dugay ang budyong, mahimo nang motungas sa bukid ang mga tawo.” Milugsong si Moises sa bukid ug gisugo niya ang mga tawo nga manghinlo sa ilang kaugalingon. Ug gilabhan sa mga tawo ang ilang mga bisti. Miingon si Moises kanila, “Pangandam kamo sa inyong kaugalingon alang sa ikatulong adlaw; ayaw una kamo paghigda sa inyong asawa.” Pagkabuntag sa ikatulong adlaw, nagdalogdog ug nagpangilat, ug may bagang panganod nga mitabon sa bukid, ug madungog ang makusog kaayo nga tingog sa budyong. Nangurog sa kahadlok ang tanang mga tawo nga didto sa kampo. Unya gidala ni Moises ang mga tawo ngadto sa gawas sa kampo sa pagpakigkita sa Dios, ug nanindog sila sa tiilan sa bukid. Naputos sa aso ang tibuok Bukid sa Sinai kay mikunsad didto ang Ginoo sa dagway sa kalayo. Miulbo ang aso nga daw sa nagaulbo nga aso gikan sa hurnohan ug natay-og pag-ayo ang bukid, ug nagkakusog pa gayod ang tingog sa budyong. Unya misulti si Moises ug mitubag ang Ginoo kaniya pinaagi sa dalogdog. (Ex. 19:10-19)

Prokimenon, Tono 7, Salmo 58

  • Tubosa ako gikan sa akong mga kaaway, oh Dios ko: luwasa ako gikan kanila nga nag-alsa batok kanako.
  • Luwasa ako gikan sa mga mamumuhat sa kasal-anan.

Ang pagbasa sa Job

Gikan sa buhawi mitubag ang Ginoo kang Job, “Kinsa ka nga nagduhaduha sa akong kaalam? Ang imong gipanulti nagpakita lang nga wala kay nahibaloan. Karon, andama ang imong kaugalingon, ug tubaga ang akong mga pangutana. Diin ka man sa dihang gihimo ko ang pundasyon sa kalibotan? Sultihi ako kon nahibalo ka. Nahibalo ka ba kon kinsay nagbuot sa gidak-on niining pundasyon o ang nagsukod niini? Dili ba nasayod ka man! Unsa bay nagsuporta sa pundasyon sa kalibotan? Ug kinsay nagbutang niini nga pundasyon samtang naghiusang nagaawit ang mga bitoon sa kabuntagon ug naghugyaw sa kalipay ang tanan nga anghel? Kinsa bay nagbutang sa utlanan sa dagat sa dihang mibugwak kini gikan sa kahiladman? Akoy nagtabon sa dagat sa mga panganod ug nagputos niini sa kangitngit. Gibutangan ko ug utlanan ang dagat; sama ra nga gisirad-an ko kini ug gitrangkahan. Giingnan ko ang dagat, ‘Kutob ka lang dinhi ug ayaw na paglapas; kutob lang dinhi ang imong dagkong mga balod.’ Job, sukad masukad sa imong kinabuhi, nakamando ka na ba sa adlaw sa pagsubang, aron nga ang kahayag niini mosidlak sa tibuok kalibotan ug mopaundang sa kadaotan nga ginahimo sa kagabhion? Tungod sa kahayag niini, madayag ang mga porma diha sa kalibotan sama sa marka sa selyo diha sa yutang kolon o sa mga disenyo diha sa bisti. Ang kahayag makasamok sa mga kalihokan sa mga daotan, kay dili na sila makahimog daotan sa uban. Nakaadto ka na ba sa mga tuboran sa kinahiladman sa dagat o sa pinakalawom nga bahin sa dagat? Gipakita na ba kanimo ang mga pultahan paingon sa mangitngit nga dapit sa mga patay? Nahibalo ka ba kon unsa kadako ang kalibotan? Sultihi ako kon nahibalo ka niining tanan! Nahibalo ka ba kon diin gikan ang kahayag o ang kangitngit? Ug madala mo ba sila pagbalik sa ilang gigikanan? Nasayod ka ba sa agianan paingon sa ilang dapit? Sigurado nga nasayod ka kay natawo ka na man niadtong panahona, ug dugay ka na sa kalibotan! Nakaadto ka na ba sa dapit nga tipiganan sa snow o ulan nga ice nga gitagana ko alang sa panahon sa kagubot ug sa panahon sa gira? Unya mitubag si Job sa Ginoo, “Nahibalo ako nga mahimo mo ang tanan, ug walay makapugong kanimo. Gipangutana mo ako kon nganong nagduhaduha ako sa imong kaalam nga wala man akoy nahibaloan. Tinuod nga nagsulti ako sa mga butang nga wala ko masabti, mga butang nga dili ko matugkad. Nakigsulti ka kanako ug miingon ka nga mamati ako kanimo ug tubagon ko ang imong mga pangutana. Kaniadto nadungog ko lang sa uban ang bahin kanimo, apan karon nakita ko na gayod ikaw.”  (Job 38:1-23; 42:1-5) 

Ang pagbasa sa panagna ni Isaias

Gitudloan ako sa Ginoong Dios kon unsa ang akong isulti aron madasig ko ang gipangkapoy. Pukawon niya ako matag buntag sa pagpamati sa iyang itudlo kanako. Nagsulti ang Ginoong Dios kanako ug namati ako. Wala ako mosupak ni magpahilayo kaniya. Gitahan ko ang akong likod ngadto sa mga nagbunal kanako, ug ang akong nawong ngadto sa nangibot sa akong bangas. Wala ako molikay sa ilang pagpakaulaw kanako ug pagluwa sa akong nawong. Apan wala ako mobati ug kaulaw kay gitabangan ako sa Ginoong Dios. Busa nagmalig-on ako sama sa bato nga bantilis kay nasayod ako nga dili ako maulawan. Ania duol kanako ang Dios nga nagapadayag nga inosente ako. Kinsay nagaakusar kanako? Mag-atubang kami! Pamati! Ang Ginoong Dios mao ang nagatabang kanako. Kinsa ang makapamatuod nga nakasala ako? Magabok sila sama sa panapton. Kutkoton sila sa mga gagmayng mananap. Kinsa kaninyo ang nagatahod sa Ginoo ug nagatuman sa gitudlo sa iyang alagad? Angay siyang mosalig sa Ginoo nga iyang Dios bisan nagalakaw siya sa kangitngit ug wala gayoy kahayag. Apan pagbantay kamong nagaplano sa paglaglag sa uban; maunay kamo sa inyong kaugalingong plano! Ang Ginoo mismo mao ang mosilot kaninyo; mangamatay kamo sa hilabihan nga pagsilot. (Isaiah 50:4-11)

Sa Balaang Liturhiya ni San Basilio

Prokeimenon, Tono 7, Salmo 2:2,1

  • Ang mga punoan nanagsabutsabut sa tingub, batok sa Ginoo ug batok sa iyang Kristo.
  • Ngano nga nagalungotlungot ang kanasuran, ug ang mga katawhan nagapalandong sa butang nga kawang?

Ang pagbasa sa sulat ni Apostol San Pablo ngadto sa mga taga-Corinto

Mga kaigsoonan, ako nakadawat gikan sa Ginoo niadtong ako usab nga gitugyan nganha kaninyo, Nga ang Ginoong Jesus sa samang gabii diin siya gibudhian mikuha sa tinapay. Ug sa diha nga siya nakahatag na og mga pasalamat, siya mipikas niini, ug miingon, Dawat-a, kan-a: kini ang akong lawas, nga gipikas alang kaninyo: kini buhata sa paghandom kanako. Human sa sama nga paagi siya usab mikuha sa kopa, sa diha nga siya nakapanihapon na, nga nagaingon, Kini nga kopa mao ang bag-o nga kasabotan sa akong dugo: kini buhata ninyo, sa makadaghan nga kamo nag-inom niini, sa paghinumdom kanako. Kay sa matag higayon nga kamo mokaon niini nga tinapay, ug moinom niini nga kopa, kamo mopakita sa kamatayon sa Ginoo hangtud siya moabot. Tungod niini si bisan kinsa nga mokaon niining tinapay, ug moinom niining kopa sa Ginoo, sa dili takus nga paagi, mahimo nga sad-an sa lawas ug sa dugo sa Ginoo. Apan ipasusi sa usa ka tawo ang iyang kaugalingon, ug sa ingon tugoti siya nga mokaon niana nga tinapay, ug moinom niana nga kopa. Kay siya nga nagakaon ug nagainom sa dili takus nga paagi, nagakaon ug nagainom og hukom sa silot alang sa iyang kaugalingon, nga wala nagaila sa lawas sa Ginoo. Kay tungod niini daghan ang maluya ug masakiton diha kaninyo, ug daghan ang natulog. Kay kon kita mohukom sa atong kaugalingon, kita dili hukman. Apan sa diha nga kita hukman na, kita gikastigo sa Ginoo, aron kita dili mahukman sa silot uban sa kalibutan. (1 Cor 11:23-32)

Alleluia, Tono 6, Salmo 40:1,5,9

  • Bulahan siya nga nagapalandong sa mga kabus; ang Ginoo magaluwas kaniya sa adlaw sa kadautan.
  • Ang akong mga kaaway nagapumulong ug dautan batok kanako, nga nagaingon: Anus-a ba siya mamatay, ug ma-hanaw ang iyang ngalan?
  • Ang akong suod nga higala, nga gisaligan ko, nga nakakaon sa akong tinapay, nag-alsa sa iyang tikod batok kanako.

Ang pagbasa sa santos nga Ebanghelyo sumala ni San Mateo

Niadtong panahona, sa diha nga si Jesus nakatapos sa tanan nga mga panultihon, siya miingon ngadto sa iyang mga tinun-an, “Kamo nasayud nga human sa duha ka adlaw mao ang fiesta sa Paskuwa, ug ang Anak sa Tawo budhian aron ilansang sa krus.”

Niadtong higayona usab nagtigom ang kadagkoan sa mga pari ug ang mga pangulo sa mga Judio didto sa palasyo ni Caifas, ang pangulong pari. Gihisgotan nila kon unsaon nila pagdakop si Jesus nga dili mahibaloan sa mga tawo, ug ingon man ang pagpatay kaniya. Miingon sila, “Dili lang nato kini buhaton sa panahon sa pista, kay basig magkagubot ang mga tawo.”

Ug sa diha nga si Jesus anaa sa Betania, sa balay ni Simon ang sanlahon, may miduol kaniya nga usa ka babaye nga adunay usa ka sudlanan nga alabastro sa hilabihan ka mahal nga pahumot nga haplas, ug mibubo niini sa iyang ulo, samtang siya naglingkod aron pagkaon. Apan sa diha nga ang iyang mga tinun-an nakakita niini, sila may kalagot, nga nagaingon, “Alang sa unsa nga katuyoan kini nga pag-usik-usik? Kay kini nga pahumot ikabaligya unta nga mahal, ug ikahatag ngadto sa mga kabus.”

Sa dihang didto si Jesus sa lungsod sa Betania, sa balay ni Simon nga kanhisanglahon, may miduol kaniya nga usa ka babaye. May dala siyang gamayng tibod nga may sulod nga mahalon kaayo nga pahumot. Samtang nagkaon si Jesus gibuboan ang iyang ulo ug pahumot niadtong babaye. Sa pagkakita niadto sa mga sumusunod nangasuko sila ug miingon, “Nganong giusikan man kana niya? Ikabaligya unta kana sa dako nga kantidad ug ang halin ikahatag ngadto sa mga kabos!” Nahibaloan ni Jesus kon unsa ang ilang gisulti, busa miingon siya kanila, “Nganong ginasamok ninyo siya? Maayo kining iyang gibuhat kanako. Ang mga kabos kanunay ninyong ikauban, apan ako dili ninyo kanunayng ikauban. Gibuboan niya ug pahumot ang akong lawas isip pag-andam sa akong lubong. Sa pagkatinuod, bisan asa iwali ang Maayong Balita sa tibuok kalibotan, ang iyang gibuhat kanako mahisgotan usab isip handomanan kaniya.”

Unya, ang usa sa napulko ug duha nga ginganlan og Judas Iscariote miadto sa mga kadagkoan sa mga pari. Miingon siya kanila, “Pila man ang inyong ibayad kanako kon itugyan ko kaninyo si Jesus?” Gihatagan dayon nila si Judas ug ka buok kuwarta nga pilak. Sukad niadto, nangita siya ug kahigayonan sa pagtugyan kang Jesus kanila.

Sa unang adlaw sa Pista sa Pan nga Walay Patubo, miduol kang Jesus ang iyang mga sumusunod ug nangutana, “Asa man ang imong gusto nga mag-andam kami ug panihapon sa Pista sa Paskuwa?”

Mitubag si Jesus kanila, “Pag-adto kamo sa siyudad sa Jerusalem, didto sa tawo nga akong isulti kaninyo, ug ingna ninyo siya, ‘Ang magtutudlo nag-ingon nga miabot na ang panahon nga siya patyon. Magsaulog siya dinhi sa imong balay sa Pista sa Paglabay sa Anghel uban sa iyang mga sumusunod.’” Gituman kini sa iyang mga sumusunod, ug giandam nila didto ang panihapon alang sa Pista.

Sa dihang kilomkilom na, nanihapon si Jesus uban ang napulo ug duha. Nahibalo si Jesus nga ang tanan nga gahom gihatag na sa Amahan kaniya. Nahibalo usab siya nga sa Dios siya naggikan ug sa Dios usab siya mobalik. Samtang nanihapon sila, mitindog siya ug naghukas sa iyang kupo. Unya mikuha siyag tualya ug iya kining gibakos. Gibuboan dayon niyag tubig ang palanggana ug gipanghugasan niya ang mga tiil sa iyang mga sumusunod, ug gipahiran sa tualya nga iyang gibakos. Sa pag-abot niya kang Simon Pedro, miingon si Simon kaniya, “Ginoo, hugasan mo ba ang akong mga tiil?” Gitubag siya ni Jesus, “Karon dili mo pa masabtan kon unsa ang kahulogan niining akong ginabuhat, apan masabtan mo ra kini sa kaulahian.” Miingon si Pedro, “Dili gayod mahimo nga ikaw ang mohugas sa akong mga tiil.” Apan miingon si Jesus kaniya, “Kon dili ka magpahugas sa imong mga tiil kanako, dili ka na akong kauban.” Busa miingon si Simon Pedro, “Kon mao kana Ginoo, dili lang ang akong mga tiil ang hugasi, kondili apil usab ang akong mga kamot ug ang akong ulo.” Apan miingon si Jesus, “Ang naligo na, limpyo na ang iyang tibuok lawas, ug dili na kinahanglan nga hugasan pa gawas lamang sa iyang mga tiil. Limpyo na kamo, apan dili kamong tanan.” Miingon siya nga dili limpyo ang tanan tungod kay nahibalo siya kon kinsa ang magluib kaniya.

Sa nahugasan na ni Jesus ang ilang mga tiil, gisul-ob niya pag-usab ang iyang kupo ug mibalik sa lamisa. Nangutana siya kanila, “Nasabtan ba ninyo kon unsa ang kahulogan sa akong gibuhat kaninyo? Gitawag ninyo ako nga Magtutudlo ug Ginoo, ug husto kana, kay ako man gayod ang inyong Magtutudlo ug Ginoo. Kon ako man gani nga inyong Ginoo ug Magtutudlo naghugas sa inyong mga tiil, angayan usab nga maghinugasay kamo sa inyong mga tiil. Gibuhat ko kini isip panig-ingnan aron inyo usab nga sundon. Sa pagkatinuod, sultihan ko kamo nga walay sulugoon nga molabaw pa sa iyang agalon, ug walay sinugo nga molabaw pa sa nagsugo kaniya. Karon nga nahibaloan na ninyo kini nga mga butang, bulahan kamo kon inyo kining buhaton.

Samtang nangaon sila, miingon si Jesus, “Sa pagkatinuod, sultihan ko kamo nga usa kaninyo ang magluib kanako.” Sa pagkadungog niadto sa iyang mga sumusunod naguol gayod sila ug nagpuli-puli silag pangutana kaniya, “Ginoo, dili ako, di ba?” Mitubag si Jesus kanila, “Ang usa nga uban kanako nga nagtuslob ug pan sa yahong mao ang moluib kanako. Ako nga Anak sa Tawo pagapatyon sumala sa nahisulat sa Kasulatan, apan alaot ang tawo nga magluib kanako. Maayo pa kaniya nga wala siya matawo.” Unya miingon ang maluibon nga si Judas, “Magtutudlo, dili ako, di ba?” Mitubag si Jesus kaniya, “Ikaw ang nagsulti niana.”

Samtang nangaon sila, mikuha si Jesus ug pan. Gipasalamatan niya kini sa Diosug unya gipikas-pikas. Pagkahuman gihatag niya sa iyang mga sumusunod ug miingon, “Dawata, kan-a; kini ang akong lawas.”

Unya mikuha siya ug ilimnon, nagpasalamat sa Dios, ug gihatag kanila nga nagaingon, “Inom kamong tanan niini; Kay kini ang akong dugo sa bag-ong kasabotan, nga giula alang sa daghan alang sa kapasayloan sa mga sala. Apan ako mag-ingon nganha kaninyo, Ako dili na moinom sukad karon niini nga bunga sa paras, hangtud niana nga adlaw sa diha nga ako moinom niini nga bag-o uban kaninyo sa gingharian sa akong Amahan.”

Unya miawit sila ug mga pagdayeg sa Dios, ug pagkahuman nangadto sila sa Bukid sa mga Olibo.

Miingon si Jesus kanila, “Karong gabhiona tanan kamo mobiya kanako, kay ang Dios nagaingon sa Kasulatan, ‘Patyon ko ang magbalantay ug magkatibulaag ang mga karnero.’ Apan human ako mabanhaw, mouna ako kaninyo didto sa Galilea.” Miingon si Pedro kang Jesus, “Bisan pag silang tanan mobiya kanimo, ako dili gayod!” Miingon si Jesus kaniya, “Sa pagkatinuod, karong gabhiona, sa dili pa motuktugaok ang manok, ilimod mo na ako sa makatulo.” Mitubag si Pedro, “Dili ko gayod ikaw ilimod bisan patyon pa nila ako uban kanimo!” Mao usab kini ang gisulti sa tanan nga mga sumusunod.

Unya nangadto sila sa dapit nga ginganlag Getsemane. Sa pag-abot nila didto, miingon si Jesus sa iyang mga sumusunod, “Panglingkod kamo dinhi samtang mag-ampo ako didto sa unahan.” Gidala niya si Pedro ug ang duha ka anak ni Zebede. Naguol gayod si Jesus. Ug miingon siya kanila, “Mora akog mamatay sa hilabihang kaguol. Pabilin kamo dinhi ug pagtukaw uban kanako.” Unya miadto pa gayod siya sa unahan; miluhod siya ug nag-ampo. Miingon siya, “Amahan, kon mahimo ayaw ipadangat kining umaabot nako nga pag-antos. Apan dili ang akong pagbuot ang angay matuman kondili ang imong kabubut-on.”

Nagpakita kaniya ang anghel gikan sa langit ug nagpalig-on kaniya. Tungod sa tumang kasakit nga iyang gibati, hugot ug kinasingkasing ang iyang pag-ampo, ug ang iyang singot daw sa dugo nga mitulo sa yuta.

Ug sa diha nga siya mitindog gikan sa pag-ampo, ug nahiabot sa iyang mga tinun-an, nakakaplag siya kanila nga nakatulog, ug nagaingon ngadto ni Pedro, “Dili ba gayod kamo makatukaw uban kanako bisan sa usa lang ka oras? Pagtukaw kamo ug pag-ampo nga dili kamo madaog sa pagsulay. Buot sa inyong espiritu nga mag-ampo apan luya ang inyong lawas.”

Milakaw pag-usab si Jesus sa unahan ug nag-ampo, “Amahan, kon kinahanglan nga atubangon ko kini nga pag-antos, ang imong kabubut-on mao ang matuman.” Pagkahuman mibalik siya pag-usab sa iyang mga sumusunod ug naabtan gihapon niya sila nga nangatulog, kay katulgon kaayo sila.

Gibiyaan sila pag-usab ni Jesus, milakaw siya sa unahan ug nag-ampo. Ikatulo na niya kini nga pag-ampo ug mao gihapon ang iyang giampo. Unya mibalik siya didto sa iyang mga sumusunod ug miingon, “Nangatulog pa ba gihapon kamo ug nagapahulay? Tan-awa ninyo! Mao na kini ang panahon nga ako ngaAnak sa Tawo itugyan ngadto sa mga makasasala. Tana! Tan-awa, ania na ang tawo nga magluib kanako.”

Samtang nagsulti pa si Jesus, miabot si Judas nga usa sa dose ka mga apostoles. Uban kaniya ang daghang mga tawo nga nagdala ug mga espada ug mga bunal. Gisugo sila sa kadagkoan sa mga pari ug pangulo sa mga Judio. Nakigsabot nang daan ang maluibon nga si Judas sa mga modakop kang Jesus kon unsa ang iyang buhaton nga timailhan: “Ang tawo nga akong hagkan mao ang inyong gipangita. Dakpa ninyo siya.” Busa sa pag-abot ni Judas, midiretso siya ngadto kang Jesus ug miingon, “Magtutudlo, maayong gabii.” Ug gihagkan niya siya. Miingon si Jesus kaniya, “Higala, sige, buhata na kon unsa ang imong gianhi dinhi.” Giduol nila si Jesus ug gidakop. Usa sa mga kauban ni Jesus miibot sa iyang espada ug gitigbas niya ang sulugoon sa pangulong pari ug naputol ang dalunggan niini. Miingon si Jesus kaniya, “Ibalik sa sakoban ang imong espada! Ang mogamit ug espada sa espada usab mamatay. Wala ka ba masayod nga makapangayo akog tabang sa akong Amahan ug diha-diha padad-an niya ako ug dose ka batalyon nga mga anghel? Apan kon buhaton ko kana, unsaon man pagkatuman sa Kasulatan nga kini kinahanglan nga mahitabo?”

Unya miingon si Jesus sa mga tawo, “Tulisan ba ako nga kinahanglan gayod nga magdala pa kamog mga espada ug mga bunal sa pagdakop kanako? Adlaw-adlaw didto ako sa templo nga nagatudlo, apan wala ninyo ako dakpa. Apan kining tanan nahitabo aron matuman ang sinulat sa mga propeta diha sa Kasulatan.” Unya gibiyaan siya sa iyang mga sumusunod ug nangagiw silang tanan.

Gidala si Jesus sa mga nagdakop kaniya didto kang Caifas, ang pangulong pari. Didto nagtigom ang mga magtutudlo sa Kasugoan ug ang mga pangulo sa mga Judio. Misunod usab si Pedro, apan layo ra siya kang Jesus. Misulod siya sa tugkaran sa balay sa pangulong pari ug milingkod didto uban sa mga guwardya aron makita niya kon unsa ang mahitabo kang Jesus. Ang kadagkoan sa mga pari ug ang tanan nga miyembro sa Hukmanan sa mga Judio nangita ug mga bakak nga ebidensya batok kang Jesus aron ipapatay nila siya. Apan bisan daghan ang miduol ug misulti ug bakak batok kang Jesus, wala silay nakita nga hinungdan aron ipapatay siya. Sa kaulahian may duha ka tawo nga miduol ug miingon sila, “Nadungog namo kining tawhana nga miingon, ‘Mahimo kong gub-on kining templo sa Dios ug sulod sa tulo ka adlaw patindogon ko pag-usab!’”

Busa mitindog ang pangulong pari ug nangutana kang Jesus, “Wala ka bay itubag niining mga sumbong batok kanimo?” Apan wala gayod motubag si Jesus. Miingon pag-usab ang pangulong pari. “Sultihi kami atubangan sa Dios. Unsa, ikaw ba ang Kristo nga Anak sa Dios?” Miingon si Jesus kaniya, “Gisulti mo na. Ug sultihan ko kamo, sukad karon makita ninyo ako nga Anak sa Tawo nga maglingkod sa tuo sa Makagagahom nga Dios, ug makita usab ninyo ako diha sa mga panganod sa kalangitan sa ako unyang pagbalik dinhi sa kalibotan.”

Sa pagkadungog niadto sa pangulong pari gigisi niya ang iyang bisti sa kasukoug miingon, “Nagsulti siya batok sa Dios! Dili na kinahanglanon ang mga testigo! Nadunggan ninyo ang iyang gipamulong batok sa Dios. Unsay inyong hukom?” Mitubag sila, “Angay siyang patyon!”

Unya giluwaan nila siya sa nawong ug gisumbag. May mga nanagpa usab kaniya nga miingon, “Kon ikaw ang Kristo, tag-ana kon kinsa ang nagdapat kanimo.”

Samtang naglingkod si Pedro didto sa tugkaran, may miduol kaniya nga babaye. Sulugoon siya sa pangulong pari. Miingon siya kang Pedro, “Dili ba kauban ka man ni Jesus nga taga-Galilea?” Apan gilimod kini ni Pedro atubangan sa tanan nga atua didto. Miingon siya, “Wala ako mahibalo kon unsay imong gipanulti.” Unya miadto siya sa may pultahan. Nakita siya sa lain na usab nga sulugoong babaye, ug nag-ingon sa mga tawo didto, “Kining tawhana kauban usab ni Jesus nga taga-Nazaret.” Gilimod na usab kini ni Pedro. Miingon siya, “Ipanumpa ko nga wala ako makaila sa tawo nga inyong ginaingon!” Pagkataudtaod miduol kang Pedro ang mga tawo didto ug miingon, “Kauban ka gayod ni Jesus, kay maila sa imong sinultihan nga sama kaniya.” Apan nanumpa gayod si Pedro nga nagaingon, “Bisag mamatay pa ako, wala gayod ako makaila sa tawo nga inyong ginaingon.” Unya mituktugaok dayon ang manok, ug nahinumdoman ni Pedro ang giingon ni Jesus kaniya, “Sa dili pa motuktugaok ang manok, ilimod mo na ako sa makatulo.” Busa migawas siya ug mihilak pag-ayo.

Sayo pa kaayo sa sunod nga adlaw naghisgot ang tanan nga kadagkoan sa mga pari ug ang mga pangulo sa mga Judio kon unsaon nila pagpapatay si Jesus. Gigapos nila siya ug gidala didto kang Pilato nga gobernador aron itugyan ngadto kaniya. (Mateo 26:1-20; Juan 13:3-17; Mateo 26:21-39; Lucas 22:43-45a; Mateo 26:40-27:2)

Imbis sa Himno sa mga Kerubin “Kita kinsa…,” kantahon kining tropar:

Dawata ako karon, oh Anak sa Dios, nga makaambit sa imong Misteryosong Panihapon. Tungod kay dili ko itugyan ang imong mga Misteryo sa imong mga kaaway ug dili ko ikaw paglimbongan sa usa ka halok sama sa gibuhat ni Hudas, apan sama niadtong kawatan, nagakumpisal ako kanimo: Hinumdumi ako, Ginoo, sa imong gingharian. Aleluya, aleluya, aleluya.

Imbis sa Theotokion “Angay og matarung…,” kantahon kining bersikulo:

Umari mo, kamong mga matinumanon, ibayaw nato ang atong mga hunahuna sa kahitas-an ug makatagamtam sa pagkamaabiabihon sa Magtutudlo ug ang lamesa sa kinabuhing walay kamatayon diha sa lawak sa itaas; ug paminawon nato ang himayaon nga pagtulon-an sa Dios nga Pulong kinsa atong gisimba.

Ang himno sa pagkalawat

Dawata ako karon, oh Anak sa Dios, nga makaambit sa imong Misteryosong Panihapon. Tungod kay dili ko itugyan ang imong mga Misteryo sa imong mga kaaway ug dili ko ikaw paglimbongan sa usa ka halok sama sa gibuhat ni Hudas, apan sama niadtong kawatan, nagakumpisal ako kanimo: Hinumdumi ako, Ginoo, sa imong gingharian. Aleluya, aleluya, aleluya.

Imbis sa “Pun-a ang among mga ngabil…,” kantahon kining tropar:

Dawata ako karon, oh Anak sa Dios, nga makaambit sa imong Misteryosong Panihapon. Tungod kay dili ko itugyan ang imong mga Misteryo sa imong mga kaaway ug dili ko ikaw paglimbongan sa usa ka halok sama sa gibuhat ni Hudas, apan sama niadtong kawatan, nagakumpisal ako kanimo: Hinumdumi ako, Ginoo, sa imong gingharian. Aleluya, aleluya, aleluya.