San Serafim

Ang Kinabuhi ni San Serafim nga taga Sarov

Si San Serafim (natawo sa Prohor Moshnin) ug gianak niadtong tuig 1759 sa usa ka negosyanteng pamilya sa Kursk. Sa nag edad siya ug dyes (10) anyos, siya grabe nga nagkasakit.  Sa panahon sa iyang sakit, nakita niya ang Inahan sa Dios sa iyang pagkatulog, nga nagasaad nga ayohon siya. Pipila ka adlaw ang milabay adunay relihiyosong prosesyon sa Kursk uban sa lokal nga tinahud ug milagrosong Ikona sa Inahan sa Dios. Tungod sa dili maayong panahon, ang prosesyon gipamubo ug mi-agi sa panimalay sa pamilyang Moshnin. Pagkahuman ibutang sa iyang inahan si Serafim ngadto sa milagrosong imahe, dali siyang naayo. Niadtong bata pa siya, kinahanglan siyang motabang sa iyang mga ginikanan ngadto sa ilang tindahan, apan dili kaayo siya ganahan sa ilang negosyo. Ang batang Serafim masganahan siya mag basa sa mga kinabuhi sa mga santos, motombong sa simbahan ug mobiya aron ngadto mag ampo nga mag inusara.

Sa nag edad siya ug dese-otso (18) anyos, si Siraphim hugot siyang nakahukom na mahimong monghe. Ang iyang inahan mipanalangin kaniya inubanan sa dakong tumbaga nga krusipiho, nga iyang gisul-ob sa iyang sinina sa tibuok niyang kinabuhi. Pagkahuman niini, ni sulod siya sa monasteryo sa Sarov isip usa ka novice.

Gikan sa unang adlaw sa monasteryo, talagsaong paglikay sa mga pagkaon ug pagkatulog ang makita sa iyang kinabuhi. Naga kaon siya kausa sa isa ka adlaw, ug gamay lang. Sa Miyerkules ug Biyernes wala gayud siya naga kaon. Pagkahuman niya mangayo ug panalangin sa iyang starets (i.e., us aka espiritual nga ansiyano), kanunay siyang nagalakaw ug naga adto sa kalasangan para sap ag-ampo ug pag-pamalandong. Siya nagkasakit pag sa wala madugay, ug napugos siya pag-gahin sa mga sunod tulo ka tuig nga naga higda lamang.

Ug sa maka-usa pa, si San Serafim giayo sa Labing Balaang nga Birheng Maria, nga nipakita kaniya inubanan sa mga pipila ka Santos. Nga nagatudlo ngadto sa halangdong Serafim, ang Balaang Birhen naga ingon kay apostol Juan nga Tiyologo: “Siya usa sa atong kaliwatan.” Unya, pinaagi sa iyang pagtandog sa iyang kilid pinaagi sa iyang sungkod, Iya giayo siya.

Nagkuha siya sa iyang panaad sa monastic nahitabo niaadtong 1786, sa nag edad pa siya ug 27 anyos. Gitagaan siya ug pangalang Serafim, sa Hebreo nagpasabot nga “nagdilaab,” o “nagasunog.” Wala madugay nahimo siyang hierodeacon. Iyang gipakamatarung ang iyang ngalan pinaagi sa iyang talagsaong nagdilaab nga mga pag-ampo. Iyang gigahin ang tibuok niyang panahon, gawas sa labing mubo nga pagpahulay, sa simbahan. Pinaagi sa maong pag-ampo ug sa mga paghago sa mga relihiyosong serbisyo, si Serafim nahimong angayan nga makakita sa mga anghel, nga nagserbisyo ug naga awit sa simbahan. Atol sa liturhiya sa Balaang Huwebes, nakita niya mismo ang Ginoong Jesu Kristo, nga dagway sa Anak sa tawo, nagpadayon sa Simbahan uban sa Langitnong panon ug mipanalangin niadtong mga naga ampo. Ang santos dili makahimo pagsulti sa dugay nga panahon human natandog niining mga panan-awon.

Niadtong 1793, si San Serafim na ordinahan pagka hieromonk, pagkahuman niini naga-alagad siya kada adlaw ug nagadawat ug Balaang Komunyon sulod sa usa ka tuig. Unya si San Serafim nagsugod pagbiya padulong sa iyang “mas duul nga panulundon”—ang kamingawan sa kalasangan mga lima ka kilometro gikan sa Monastaryo sa Sarov. Niining panahona iyang nakab-ot ang dako nga pagkahimpit. Mga ihalas nga mga hayop—mga oso, mga rabbit, mga lobo, mga milo ug uban pa—naga adto sa payag sa asetiko. Ang staritsa (i.e., ansiyana) sa monastaryo sa Diveevo, Matrona Plescheeva, nakasaksi kon giunsa ni San Serafim gipakaon ang oso nga miduol kaniya pinaagi lamang sa iyang kamot: “Ang nawong sa starets namangha ilabi na sa milagro. Usa ka malipayon ug hayag, sama nianang usa ka anghel,” sumala sa iyang paghulagway. Samtang nagapuyo siya niining gamay kinabuhing ermetanyo, si San Serafim kausa  nag-antos siya pag-ayo gikan sa mga kamot sa mga tulisan. Bisan tuod siya baskug ug kusgan unya nagagunit siya ug atsa niadtong panahona, si San Serafim wala gayud nisukol sa ilaha. Agi ug tubag sa ilang mga hulga ug sa ilang gipanayo nga salapi, iya hinoon gibutang ang atsa, gikross niya ang iyang mga kamot diha sa iyang dughan ug masinugtanong mitugyan sa iyang kaugalingon ngadto kanila. Ilang gibunalan siya sa ulo pinaagi hawakan sa iyang sariling atsa. Ang dugo nigula sa iyang baba ug mga dunggan, ug nawad-an siya sa panimuot. Human niadto ila napud siyang gidagmalan sa usa kakahoy, gitunob-tunoban siya sa mga tiil, ug giguyod siya sa yuta. Mihunong lamang sila pagkulata kaniya sa diha nga nakahukom sila nga patay na siya. Ang bahandi lamang na nakita sa mga tulisan sa iyang selda mao ang ikona sa Inahan sa Dios sa Lawom nga Emosyon (Ymileniye), nga kaniadto iyang kanunay nga gina-ampoan. Sa wala madugay, sa dihang ang mga tulisan nadakpan ug gidala sa hustisya, ang balaang monghe nagpatiwala alang kanila sa atubangan sa maghuhukom. Human sa iyang nasinating pagkulata, si San Serafim nagpabilin nga bako sa tibuok niyang kinabuhi.

Sa wala madugay human niini ang “haligi” sa panahon sa kinabuhi ni San Serafim, anaa diha sa usa ka bato nga haduol sa iyang gamayng gipuy-an, ug sa mga gabii dha sa habaga nga kalasangan. Naga ampo siya ug ang iyang mga kamot iyang ginabayaw ngadto sa langit, halos nga walay pahulay. Kining binuhatan niya nagadayon sulod ka liboan ka mga adlaw.

Tungod sa usa ka espesyal nga panan-awon sa Inahan sa Dios nga gihatag kaniya mahitungod sa katapusan sa iyang kinabuhi,si San Serafim nakahukom na mahimong ansiyano. Nagsugod na siya pagdawat sa tanan nga moadto kaniya alang sa mga tambag ug direksyon. Liboan ka mga tawo gikan sa tanang klase sa nag kalaing-laing kahimtang sa kinabuhi nagsugod ug pagduaw kaniya nga karon nahimong ansiyano, kinsa gipuno niya sa espritualidad nga mga bahandi nga iyang naangkon pinaagi sa daghang katuigan niyang mga paningkamot. Ang tanan nakakita kay San Serafim mag ingon gayud nga siya maaghop, malipayon, ug matinud-anon kaayo. Iyang gina-kumusta ang tanang sa mga pulong: “Akong kalipay!” Sa kadaghanan iyang gina-ingon: “Pagbaton og usa ka malinawong espiritu, ug ang palibut kaninyo libo-an ang maluwas.” Bisag kinsa ang moduaw kaniya, mga  ansiyano moyukbo sa yuta atubangan sa tanan, ug, sa pagpanalangin, gihagkang ang ilang mga kamot. Wala siya nagkinahanglan nga sultian siya sa mga bisita mahitungod sa ilang kaugalingon, kay makita man niya kung unsa ang naa sa ilang tagsa-tagsa ka kalag. Iya usab gipamulong, “ Ang pagkamalipayon dili usa ka sala. Kini nagapapahawa sa kakapoy, kay gikan sa kakapoy anaa dinha usahay ang pagkasubo, ug wala nay mas labaw pa niana.”

“Kung naka-hibalo lang gayud kamo” kausa iyang gipamulong sa usa ka monghe, “unsa nga kalipay, unsa ang katam-is nga naghulat sa matarong nga kalag sa Langit! Maka-desisyon ka gayud niining mortal nga kinabuhi nga makaagwanta sa bisan unsang kasub-anan, mga paglutos ug pagbutangbutang uban sa pasalamat. Kung king nga selula sa ato napuno sa mga ulod, ug kini nga mga ulod mokaon sa atong unod alang sa atong tibuok nga kinabui dinhi sa yuta, kinahanglan kita magkauyon niini uban ang bug-os nga tinguha, aron dili mawad-an, sa bisan unsa nga kahigayunan, sa langitnong kalipay nga gigahin sa Dios alang sa mga naghigugma Kaniya.”

Ang milagrosong pagkausab sa dagway sa ansiyano gihulagway sa usa ka soud nga magdadasig ug sumusond ni San Serafim—Motovilov. Kini nahitabo panahon niadtong tingtugnaw, sa usa ka madag-umong adlaw. Si Motovilov nagalingkod sa usa ka tuod sa kakahoyan; Si San Serafim nag-pungko taliwala kaniya ug naga ingon sa iyang tinun-an unsa ang pasabot sa Krisohanong kinabuhi, nagpatin-aw alang sa unsa kitang mga Kristohanon nga nagpuyo dinhi sa yuta.

“Kinahanglang gayud nga ang Espiritu Santo mosulod sa atong kasingkasing. Ang tanang maayo nga ginahimo nato, ginahimo nato para kay Cristo, gihatag kanato pinaagi sa Espiritu Santo, apan ang pag-ampo labaw sa tanan, nga kanunayng anaa kanato,” ingon niya.

“Amahan,” tubag ni Motovilov, “unsaon ko pagkakita sa grasya sa Espiritu Santo? Unsaon nako pagkahibalo kung Siya nagauban kanako o wala?

Si San Serafim nagsugod sa paghatag kaniya og mga ehemplo gikan sa mga kinabuhi sa mga santos ug mga apostoles, pero si Motovilov wala gihapon makasabut. Dayon gikuha sa sa ansiyano sa abaga ug giingnan siya, “Kitang duha karon, minahal kong kauban, anaa sa Espiritu Santo.” Daw ingon nga ang mga mata ni Motovilov naablihan, kay iyang nakita ang nawong sa ansiyano nga mas hayag pa kay sa adlaw. Sa iyang kasingkasing nabati ni Motovilov ang kalipay, kalinaw, ug ang iyang lawas sama sa kainit sa nga mabati sa ting-init, ug ang kahumot mikaylap palibot kanila. Si Motovilov nahikurat sa talagsaong kausaban, apan ilabi na sa kamatuoran nga ang nawong sa ansiyano midan-ag sama sa adlaw. Pero naga ingon si San Serafim sa iyaha, “Ayaw kalisang, minahal nga higala. Dili ikaw mahimong makakita kanako kon ikaw wala diha sa kahingpitan sa Espiritu Santo. Salamat sa Ginoo tungod sa Iyang kalooy kanato.”

Mao nga nasabtan ni Motovilov, sa hunanahuna ug kasingkasing, kung unsa ang gipaabot sa Espiritu Santo ug unsa pasabot sa pagkausab sa usa tawo.

Ang mga adlaw sa paghinumdom kay San Serafim mao ang Agosto 1 ug Enero 15 (Hulyo 19 ug Enero 2 sa kalenderayo sa simbahan.)

Tropar, Tono 4
Gihigugma mo si Kristo
sukad sa imong pagkabatan-on,
oh bulahang Serafim,
ug nangandoy nga magtrabaho alang kaniya lamang
ikaw nakigbisog sa kamingawan nga kanunay naga-ampo ug paghago;
inubanan sa mahinulsulon nga kasingkasing
ug dakong gugma alang kang Kristo
ikaw gipaboran sa Inahan sa Dios.
Busa nangamuyo kami kanimo:
Luwasa kami pinaagi sa imong mga pag-ampo,
oh talahurong Serafim, ang among amahan.

Kontak, Tono 2
Gibiyaan mo ang kaanindot sa kalibutan
ug ang pagkadunot niini, oh San Serafim,
ikaw nipuyo sa Monasteryo sa Sarov.
ug nagapuyo ikaw sama sa mga anghel.
Alang sa kadaghan ikaw mahimong dalan sa kaluwasan.
Busa si Kristo naghimaya kanimo,
oh amahang Serafim,
ug gipuno ka sa mga gasa sa pagpang-ayo ug mga milagro.
ug busa nangamuyo kami kanimo:
Luwasa kami pinaagi sa imong mga pag-ampo,
oh talahurong Serafim, ang among amahan.