Domingo, Hunyo 24/Hulyo 7

Ang Ikatulong Domingo human sa Pentekostes. Tono 2.
Ang Pagkatawo ni San Juan nga Magbubunyag.

Sa Balaang Liturhiya

Tropar ni San Juan nga Magbubunyag, Tono 4
Propeta ug Pangsugod sa pag-anhi ni Kristo,
bisan tuod kita dili makadayeg kanimo sa takus nga paagi,
mopasidungog kita kanimo diha sa gugma
sa adlaw sa imong pagkatawo,
kay natapos sa imong pagkatawo ang kahilom sa imong amahan
ug ang pagkawalay-anak sa imong inahan.
Ang imong pagkatawo nagmantala ngadto sa kalibutan
ang pagkatawo sa Anak sa Dios!

Kontak ni San Juan nga Magbubunyag, Tono 3
Karong adlawa ang kanhi apuli nga babaye
nanganak sa Mag-uuna ni Kristo!
Siya mao ang katumanan sa tanang mga panagna;
kay didto sa Suba sa Jordan,
sa dihang iyang gipandong ang iyang kamot
sa Manluluwas kinsa ang gitagna sa mga propeta,
gipadayag si Juan ingon nga Propeta,
Mensahero, ug Mag-uuna sa Dios nga Pulong.

Prokimenon, Tono 2, Salmo 117:14,18

  • Ang Ginoo ang akong kalig-on ug akong alawiton: siya nahimong ang akong kaluwasan.
  • Gisilotan ako pag-ayo sa Ginoo; apan wala niya itugot nga mamatay ako.

Ang pagbasa sa sulat ni Apostol San Pablo ngadto sa mga taga-Roma

Mga kaigsoonan, hibaloi ninyo ang panahon, nga kini karon ang husto nga panahon sa pagmata gikan sa pagkatulog: kay karon ang atong kaluwasan mas haduol pa kay sa diha nga kita mitoo. Ang dakung bahin sa kagabhion napupos na, ang adlaw haduol na: busa isalikway nato ang mga buhat sa kangitngit, ug isul-ob nato ang hinagiban sa kahayag. Maglakaw kita nga matinud-anon, ingon nga diha sa adlaw; dili diha sa pagpatuyang ug sa paghuboghubog, dili diha sa pagkamaulag ug kalaw-ayan, dili diha sa pakigbingkil ug sa pagsinahay. Apan isul-ob ninyo ang Ginoong Jesus Cristo, ug ayaw pagtagana alang sa unod, sa pagtuman sa mga pangibog niini. Siya nga huyang diha sa pagtoo dawata ninyo, apan dili diha sa maduhaduhaon mga mga panaglantugi. Kay ang usa nagatoo nga siya mahimong mokaon sa tanang mga butang: ang usa, kinsa huyang, nagakaon sa mga utanon. Ayaw tugoti siya nga nagakaon nga motamay kaniya nga wala magakaon; ug ayaw tugoti siya nga wala nagakaon sa paghukom kaniya nga nagakaon: kay ang Dios midawat kaniya. (Roma 13:11-14:4 )

Aleluya, Tono 2, Salmo 19:1,9

  • Hinaut ang Ginoo maminaw kanimo sa panahon sa kasamok; hinaut ang ngalan sa Dios ni Jacob manalipod kanimo.
  • Luwasa ang Hari, oh Ginoo, ug patalinghugi kami, sa diha nga kami magatawag kanimo.

Ang pagbasa sa santos nga Ebanghelyo sumala ni San Lucas

Sanglit daghan ang mga nangako sa pagmantala nga han-ay sa usa ka pamahayag niadtong mga butang nga sa labing kamasaligon gitoonah dinhi kanamo, maingon nga sila mitugyan kanila nganhi kanamo, nga gikan sa sinugdanan mga saksi nga nakakita, ug mga sulugoon sa pulong; Kini daw maayo usab alang kanako, nga adunay hingpit nga pagsabot sa tanang mga butang gikan sa pinakasinugdanan, sa pagsulat nga han-ay nganha kanimo, labing halangdon nga Teofilo, Aron ikaw makahibalo sa katinuod niadtong mga butang, nga sa diin ikaw natudloan. Sa mga adlaw ni Herod, ang hari sa Judea, dihay usa ka pari nga ginganlan og Zacarias, sa laray ni Abia: ug ang iyang asawa sa mga babayeng anak ni Aaron, ug ang iyang ngalan mao si Elizabet. Ug silang duha matarung atubangan sa Dios, nga nagalakaw diha sa tanan nga mga kasugoan ug mga ordinansa sa Ginoo nga dili masaway. Ug sila walay anak, tungod kay si Elizabet dili makaanak, ug silang duha karon tigulang na kaayo. Ug kini nahitabo, nga samtang siya nagbuhat sa katungdanan sa pagkapari sa atubangan sa Dios sa han-ay sa iyang laray, sumala sa nabatasan sa katungdanan sa pari, ang iyang bahin mao ang pagsunog og insenso sa diha nga siya misulod ngadto sa templo sa Ginoo. Ug ang tibuok panon sa katawhan nagaampo didto sa gawas sa panahon sa insenso. Ug dihay mipakita ngadto kaniya nga usa ka anghel sa Ginoo nga nagatindog sa tuo nga bahin sa halaran sa insenso. Ug sa diha nga si Zacarias nakakita kaniya, siya nasamok, ug ang kahadlok miabot kaniya. Apan ang anghel miingon ngadto kaniya, Ayaw kahadlok, Zacarias: kay ang imong pag-ampo gidungog; ug ang imong asawa nga si Elizabet magasamkon kanimo og usa ka lalaking anak, ug ikaw motawag sa iyang ngalan nga Juan. Ug ikaw makaangkon og kalipay ug pagmaya; ug daghan ang malipay sa iyang pagkahimugso. Kay siya mahimong daku sa panan-aw sa Ginoo, ug dili moinom og bino ni maisog nga ilimnon; ug siya mapuno sa Balaang Espiritu, bisan gikan sa tagoangkan sa iyang inahan. Ug daghan sa mga anak sa Israel iyang pabalikon sa Ginoo nga ilang Dios. Ug siya magalakaw sa iyang atubangan diha sa espiritu ug gahum ni Elias, sa pagliso sa mga kasingkasing sa mga amahan ngadto sa mga anak, ug sa mga masinupakon ngadto sa kaalam sa matarung; sa paghimo nga andam sa usa ka katawhan nga inandam alang sa Ginoo. Ug si Zacarias miingon ngadto sa anghel, Sa unsa nga paagi ako makahibalo niini? kay ako usa ka tigulang nga tawo, ug ang akong asawa tigulang na kaayo. Ug ang anghel nga nagatubag miingon ngadto kaniya, Ako mao si Gabriel, nga nagatindog sa presensya sa Dios; ug gipadala sa pagsulti nganha kanimo, ug sa pagpakita kanimo niining malipayon nga mga balita. Ug, tan-awa, ikaw mahimo nga amang, ug dili makahimo sa pagsulti, hangtud sa adlaw nga kining mga butanga mahitabo, tungod kay ikaw wala nagatoo sa akong mga pulong, nga mamatuman sa ilang panahon. Ug ang katawhan nagpaabot ni Zacarias, ug nangatingala nga siya nagpabilin og dugay sulod sa templo. Ug sa diha nga siya migawas, siya dili makasulti ngadto kanila: ug sila nakasabot nga siya nakakita og usa ka panan-awon sulod sa templo: kay siya misinyas ngadto kanila, ug nagpabilin nga dili makasulti. Ug kini nahitabo, nga, sa diha nga ang mga adlaw sa iyang pag-alagad nahuman na, siya migikan paingon ngadto sa iyang kaugalingon nga balay. Ug human niadtong mga adlawa ang iyang asawa nga si Elizabet nagsabak, ug gitagoan ang iyang kaugalingon sa lima ka bulan, nga nagaingon, Sa ingon ang Ginoo nagatagad kanako sa mga adlaw nga siya nagtan-aw nganhi kanako, sa pagkuha sa akong pagkatinamay diha sa mga tawo. Karon miabot ni Elizabet ang katumanan sa panahon nga siya manganak; ug siya mihimugso sa usa ka lalaking anak. Ug ang iyang mga silingan ug ang iyang mga ig-agaw nakadungog giunsa sa Ginoo pagpakita og dakung kalooy nganha kaniya; ug sila nagkalipay uban kaniya. Ug kini nahitabo, nga sa ikawalo nga adlaw sila miadto aron sa pagtuli sa bata; ug sila mitawag kaniya nga Zacarias, sunod sa ngalan sa iyang amahan. Ug ang iyang inahan mitubag ug miingon, Dili ingon niana; apan siya pagatawgon nga Juan. Ug sila miingon ngadto kaniya, Wala kay kaliwat nga gitawag sa ingon niini nga ngalan. Ug sila misinyas ngadto sa iyang amahan, unsay iyang buot itawag kaniya. Ug siya nangayo og usa ka sulatanang lamesa, ug misulat, nga nagaingon, Ang iyang ngalan si Juan. Ug natingala silang tanan. Ug dihadiha ang iyang baba naabli, ug ang iyang dila naluag, ug siya misulti, ug midayeg sa Dios. Ug ang kahadlok miabot sa tanan nga nagpuyo sa ilang palibot: ug kining tanan nga mga panultihon nabaniog sa tanang kabungtorang dapit sa Judea. Ug silang tanan nga nakadungog kanila mibutang kanila sa ilang mga kasingkasing, nga nagaingon, Unsa nga matang sa bata kini! Ug ang kamot sa Ginoo nag-uban kaniya, Ug ang iyang amahan nga si Zacarias napuno sa Balaang Espiritu, ug nagprofesiya, nga nagaingon, Bulahan ang Ginoong Dios sa Israel; kay siya miduaw ug mitubos sa iyang katawhan. Ug ikaw, bata, pagatawgon nga profeta sa Kahitas-an: kay ikaw magauna sa atubangan sa Ginoo aron sa pag-andam sa iyang mga dalan. Ug ang bata mitubo, ug misamot ka kusgan sa espiritu, ug didto sa mga diserto hangtud sa adlaw sa iyang pagpakita ngadto sa Israel. (Lucas 1:1-25,57-68,76,80)