Awit 6

Ang Pag-Ampo ni Jonas (Jonas 2:2-9)

Sa akong kalisdanan, nagsangpit ako sa Ginoo nga akong Dios, ug nagpatalinghug siya sa akong tingog. Gikan sa tiyan sa Hades ako mitu-aw, ug gidungog mo ako.

Para sa napulo ka bersikulo

Gitambog mo ako sa kinahiladman sa dagat, ug gilibotan ako sa mga suba.

Ang tanan nimong nagsulbong katubigan ug ang imong mga bakat naglapaw kanako.

Para sa walo ka bersikulo

Ug ako miingon: Gisalikway ako gikan sa atubangan sa imong mga mata. Magatan-aw ba ako pag-usab paingon sa imong balaang templo?

Ang katubigan nanaglimis kanako, bisan pa hangtod sa akong kalag; ang kahiladman nanaglibot kanako. Miunlod ako sa mga gamot sa kabukiran. Ako mikanaog sa sulod sa yuta, kansang mga trangka mao ang mga babag nga walay katapusan.

Para sa unom ka bersikulo

Apan hinaut nga ang akong napukan nga kinabuhi mapasig-uli, oh Ginoo nga akong Dios.

Sa dihang ang akong kalag nawala gikan kanako, nahinumdom ako sa Ginoo. Hinaut ang akong pag-ampo madangop kanimo, ngadto sa imong balaang templo.

Para sa upat ka bersikulo

Kadtong nagsunod sa kakawangan ug bakak nagabiya sa ilang kaugalingong kaluoy.

Apan ako magahalad kanimo uban sa tingog sa pagpasalamat; pagabayran ko kadtong akong gipanaad kanimo, oh Ginoo sa kaluwasan.

Himaya sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo, karon ug sa kanunay, ug hantod sa kahangtoran sa mga kahangtoran. Amen.