Ang Domingo sa Masupilon nga Anak. Tono 6.

Sa Bisperas

Ginoo, mituaw ako

Unom ka bersikulo sa Tono sa semana

Tono 1: Mabungahon ug madagayaon ang yuta nga giandam alang kanamo,
apan ang tanan natong gitanum mao ang liso sa kasal-anan.
Gi-ani ko ang mga bugkos sa daotan pinaagi sa bukag sa katapulan.
Ug wala namo galinga kini pinaagi sa paghinulsol.
Apan nagahangyo kami kanimo, Ginoo,
ang Manananum sa wala pay katuigan,
padpara ang tahop sa akong mga binuhatan,ug tipiga kami didto sa langit,
Tipigi ako sa imong langitnong bodega ug luwasa ako. (2x)

Mga kaigsoonan, ang atong katuyoan
nga masayran ang gahum sa kaayo sa Dios,
Kay sa diha nga ang Masupilon nga Anak nagsalikway sa iyang sala,
nagdali siya sa pagdangup sa iyang amahan
Kadtong matarung nga tawo migakus ug midawat kaniya
Giihaw niya ang pinatambok nga nating baka
ug nagsaulog uban sa langitnong kalipay
Makakat-on kita niining panag-ingnan
sa paghalad og pasalamat sa Amahan
kinsa mahigugmaon sa tanang katawhan
ug ngadto kaniya nga gihalad,
sa himayaon nga Manluluwas sa atong mga kalag. 

Tono 2: Himaya…

Pagkadako sa mga panalangin nga akong gisalikway, ako nga alaot!
Gikan sa gingharian nahulog, ako nga makalolooy
Giwaldas ko ang bahandianon nga gihatag kanako
Gilapas ko ang kasugoan!
Alaot ako, sa akong silot sa walay katapusan nga kalayo.
Isinggit kang Kristo, oh kalag ko, sa wala pa ang katapusan:
Dawata ako sama sa Masupilon Anak, oh Dios, ug kaloy-i ako.

Karon… Theotokion sa Tono sa Semana

Aposticha

Upat ka bersikulo sa Tono sa semana

Tono 6: Himaya…

Mitago ako sa akong nawong tungod sa kaulaw,
ako nga alaot
Giwaldas ko ang bahandianon
nga gihatag kanako sa akong amahan
Mibiya ako ug mipuyo uban sa mga walay-hunahuna nga mga mananap.
Gitinguha ko ang ilang pagkaon, ug gigutom ako,
apan wala ako ipakaon.
Miingon ko: “Mobangon ako,
mouli ako sa akong maloloy-ong amahan!”
Gidawat niya ang akong mga luha
|samtang nagluhod ako kaniya nga nagahilak:
“Diha sa imong malumong gugma alang sa tanang katawhan,
dawata ako sama sa usa sa imong mga sinuholan
ug luwasa ako.”

Karon…

Tono 6: Akong Magbubuhat ug Manluluwas,
si Kristo nga Ginoo,
nahimugso gikan kanimo, oh labing-putli nga Birhen,
Pinaagi sa pagsul-ob sa akong kinaiyahan,
iyang gihatagan og kagawasan si Adan
gikan sa karaang tunglo.
Nagahimaya kami kanimo nga walay hunong
Kay ikaw ang Inahan sa Dios.
Pagmaya, oh langitnong kalipay!
Pagmaya, oh Rayna!
Ikaw ang tigpataliwala, tigpanalipod,
ug kaluwasan sa among mga kalag.

Ang mga Tropar

Kong may Bilar

Maghimaya ka, oh Birheng Theotokos,
Maria, puno sa grasya;
ang Ginoo anaa kanimo.
Bulahan ikaw sa taliwala sa kababayen-an,
ug bulahan ang bunga sa imong tiyan,
kay gipaanak mo ang Manluluwas sa among mga kalag. (3x)

Apan kong Bisperas lamang:

Tropar sa Pagkabanhaw, sa Tono sa semana

Himaya… Karon…

Theotokion sa Pagkabanhaw, sa Tono sa semana


Sa Balaang Liturhiya

Tropar sa Pagkabanhaw, sa Tono sa semana

Tropar sa Templo

Himaya…

Kontak sa Templo

Karon…

Kontak sa Masupilon nga Anak, Tono 3
Sa walay pag-atiman gibiyaan ko ang imong himaya, oh Amahan.
Sa akong mga bisyo giusik nako ang bahandi nga nadawat kanimo.
Busa, nagatu-aw ako kanimo pareho sa tingog sa Nawala nga Anak:
Ako nakasala sa atubangan mo, oh maloloy-ong Amahan.
Dawata ako, kay ako naghinulsol,
ug himoa ako sama sa imong sulogoon nga sinuholan..

Prokimenon, sa Tono sa semana

Ang pagbasa sa sulat ni Apostol San Pablo ngadto sa mga taga-Corinto

Mga kaigsoonan, ang tanang butang subay sa balaod ngari kanako, apan dili ang tanang butang mapuslanon: ang tanang butang subay sa balaod alang kanako, apan ako dili madala ilalum sa gahum sa bisan unsa. Ang mga pagkaon alang sa tiyan, ug ang tiyan alang sa mga pagkaon: apan ang Dios molaglag niini ug kanila. Karon ang lawas dili alang sa pakighilawas, apan alang sa Ginoo; ug ang Ginoo alang sa lawas. Ug ang Dios nga managsamang mibanhaw sa Ginoo, ug mobanhaw usab kanato pinaagi sa iyang kaugalingon nga gahum. Wala ba kamo mahibalo nga ang inyong mga lawas mao ang mga bahin sa lawas ni Kristo? nan ako ba mokuha sa mga bahin sa lawas ni Kristo, ug maghimo kanila nga mga bahin sa lawas sa usa ka bigaon? Ang Dios dili motugot. Unsa? wala ba kamo nahibalo nga siya nga nahiusa ngadto sa usa ka bigaon usa ka lawas? kay ang duha, nagaingon siya, mahimong usa ka unod. Apan siya nga nahiusa ngadto sa Ginoo usa ka espiritu. Likayi ang pakighilawas. Ang matag sala nga ginahimo sa usa ka tawo anaa sa gawas sa lawas; apan siya nga nagapakighilawas nagapakasala batok sa iyang kaugalingong lawas. Unsa? Wala ba kamo nahibalo nga ang inyong lawas mao ang templo sa Balaang Espiritu nga anaa kaninyo, nga inyong nabatonan gikan sa Dios, ug kamo dili na sa inyong kaugalingon? Kay kamo gipalit na pinaagi sa usa ka bili: busa himayaa ang Dios diha sa inyong lawas, ug sa inyong espiritu, nga mga iya sa Dios. (1 Cor 6:12-20)

Aleluya, sa Tono sa semana

Ang pagbasa sa santos nga Ebanghelyo sumala ni San Lucas

Ang Ginoo misulti niini nga sambingay: May usa ka tawo nga adunay duha ka lalaking anak. Ug ang manghod kanila miingon ngadto sa iyang amahan, “Amahan, ihatag kanako ang bahin sa mga kabtangan nga nahibahin kanako.” Ug siya mibahin ngadto kanila sa iyang kabuhian. Ug human sa dili daghan nga mga adlaw ang manghod nga anak mitigom sa tanan, ug mihimo sa iyang panaw ngadto sa usa ka halayo nga dapit, ug didto miusik sa iyang kabtangan uban sa mapatuyangon nga pagkinabuhi. Ug sa diha nga siya nakagasto na sa tanan, dihay miabot nga dakung kagutom niadtong yutaa; ug siya misugod sa pagkaanaa sa kawalad-on. Ug siya miadto ug miipon sa iyang kaugalingon ngadto sa usa ka lumulupyo sa mao nga dapit; ug siya mipadala kaniya ngadto sa iyang kaumahan aron sa pagpakaon sa mga baboy. Ug siya nangandoy na lang nga unta mabusog ang iyang tiyan pinaagi sa mga tahop nga gikaon sa mga baboy: ug walay tawo nga mihatag ngadto kaniya. Ug sa diha nga siya nakaamgo na sa iyang kaugalingon, siya miingon, “Pagkadaghan sa sinuholan nga mga sulugoon sa akong amahan ang adunay igo nga tinapay ug sa pagsalin, ug ako mamatay sa kagutom! Ako motindog ug moadto sa akong amahan, ug moingon ngadto kaniya, ‘Amahan, ako nakasala batok sa langit, ug sa imong atubangan, ug ako dili na takos pa nga paga tawgon nga imong anak: himoa ako nga sama sa usa sa imong sinuholan nga mga sulugoon.” Ug siya mitindog, ug miadto sa iyang amahan. Apan sa diha nga siya halayo pa kaayo, ang iyang amahan na kakita kaniya, ug nalooy, ug midagan, ug migakos sa iyang liog, ug mihalok kaniya. Ug ang anak miingon ngadto ka niya, “Amahan, ako nakasala batok sa langit, ug diha sa imong pananaw, ug ako dili na takos pa nga pagatawgon nga imong anak.”  Apan ang amahan miingon ngadto sa iyang mga sulugoon, “Dada nganhi ang labing maayo nga bisti, ug isul-ob kini nganha kaniya; ug butangi sa usa ka singsing ang iyang kamot, ug sapatos sa iyang mga tiil. Ug dada dinhi ang pinatambok nga nating baka, ug ihawa kini; ug kita mangaon, ug magsadya. Kay kining akong anak namatay, ug nabuhi pagusab; siya nawala, ug nakaplagan.” Ug sila misugod sa pagsadya. Karon ang iyang magulang nga anak didto sa uma. Ug samtang siya miabot ug mipaduol sa balay, siya nakadungog sa musika ug sa pagsayaw. Ug siya mitawag sa usa sa mga sulugoon, ug nangutana unsa ang gipasabot niining mga butanga. Ug siya miingon ngadto kaniya, “Ang imong igsoon miabot; ug ang imong amahan miihaw sa pinatam bok nga nating baka, tungod kay siya nakadawat kaniya nga luwas ug maayo ang panglawas.” Ug siya nasuko, ug dili buot mosulod: busa iyang amahan migawas, ug mihangyo kaniya. Ug siya nga nagatubag miingon ngadto sa iyang amahan, “Tan-awa, niining daghan nga katuigan ako nag-alagad kanimo, ni milapas ako sa bisan unsa nga panahon sa imong kasugoan: ug bisan pa niana ikaw wala gayud nagahatag kanako og usa ka nating kanding, aron ako unta magsadya uban sa akong mga higala: Apan sa dihadiha nga kining imong anak miabot, nga nakautot sa imong kabuhian uban sa mga bigaon, ikaw miihaw alang kaniya sa pinatam bok nga nating baka.” Ug siya miingon ngadto kaniya, “Anak, ikaw kanunay nga uban kanako, ug ang tanan nga akong nabatonan imoha. Angayan nga kita gayud magsadya, ug magmaya: kay kining imong igsoon namatay, ug nabuhi pagusab; ug nawala, ug nakaplagan.” (Lucas 15:11-32)